Maria Łopatkowa wł. Maria Łopatko (ur. 28 stycznia 1927) - polska działaczka społeczna, pisarka, pedagog, poseł na Sejm PRL i były senator.
Ukończyła w 1952 studia na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Łódzkiego, w 1968 uzyskała stopień doktora pedagogiki na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1947 do 1969 pracowała jako nauczyciel w szkole podstawowej w Ołtarzewie. Przez wiele lat czynnie angażowała się w obronę praw dziecka. Była dyrektorem Zespołu Ognisk Wychowawczych w Warszawie. Współtworzyła, a następnie w latach 1981-1993 kierowała Komitetem Obrony Praw Dziecka. W 1988 powołała także Towarzystwo Pomocy Młodzieży. Jest autorką licznych pozycji literatury współczesnej oraz publikacji naukowych z zakresu pedagogiki. Uważana jest za prekursora nurtu wychowawczego zwanego "pedagogiką serca".

W latach 1972-1980 pełniła funkcję posła na Sejm PRL VI i VII kadencji z listy ZSL. W 1981 podjęła jako ekspert współpracę z Solidarnością. W 1993 zainicjowała powstanie "Partii Dziecka", przekształconej później w "Partię Dzieci i Młodzieży", która nie podjęła jednak czynnej działalności politycznej. Jednocześnie Maria Łopatkowa pozostaje związana z następcą ZSL, Polskim Stronnictwem Ludowym, z ramienia którego sprawowała mandat senatora III kadencji (z województwa warszawskiego), a w 2006 bezskutecznie kandydowała na radną sejmiku mazowieckiego.

Jest Kawalerem Orderu Uśmiechu oraz członkiem Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu.

Jest prezesem Fundacji "Dziecko".

Źródło: Wikipedia