Po dłuższej przerwie w pisaniu wracam, gdyż temat ogromnie ciekawy i już przeze mnie poruszany w wcześniejszych wpisach... Yes We can! Change can happen! Co tu dużo dodawać - jeszcze rok temu nikomu nieznany senator, w dodatku czarnoskóry, osoba, która miała niewielkie szanse na wygranie nominacji we własnej partii i pokonanie wszechwładnego klanu Clintonów, osoba młoda i bez wielkiego międzynarodowego doświadczenia... wygrała wybory.

Korporacja Geremka– tekst ukazał się w Kurierze Szczecińskim w wydaniu weekendowym 18-20 lipca. Jeszcze kilka dni temu rozmawialiśmy o polityce, o planach na bliższą i dalszą przyszłość, o wyborach w USA, o nadchodzących wyborach do Parlamentu Europejskiego. Teraz nagle pustka.

Wspominając Bronisława Geremka trzeba jednak przypomnieć o rzeczach niemiłych. Profesor nie miał bowiem łatwo w życiu i w polityce. Teraz wszyscy wspominają Go w samych superlatywach, ale jeszcze niedawno atakowali go bez pardonu. Był politykiem aktywnym do ostatniej chwili. Zawsze w „kursie dzieła”. Jeżeli coś się działo, słychać było o nowych inicjatywach, jak choćby ostatnia idea szerokiej koalicji do Parlamentu Europejskiego, wiadomo było, że miał w tym udział.

Smutno, pusto, ale właśnie dziwnie, bo przyzwyczaiłem się, myślę, że nie tylko ja, iż zawsze jest. Że jest obecny, dba o polskie interesy w Europie i na Świecie, że służy radą... Można się z nim było nie zgadzać, o różnicy zdań między nami na temat nominacji Obamy pisałem, ale zawsze był, był opoką i wsparciem... będzie mi go bardzo brakowało.

Obiecałem opisywać swoje spostrzeżenia i pracę w Bundestagu zatem tym razem cos o prawdziwych problemach czyli oderwanie się od IPNu

 Porównując pracę parlamentarzystóww Niemczech i w Polsce to u nas jest to raczej robotapartyzancka. Większość posłów ma swoje biura tylko w regionie, wWarszawie nie mają poza pracownikami klubu żadnych swoich ludzi.Nad prawem pracują u siebie w regionie, zlecają prace lub opierająsię na klubie, ale jest oczywiste, że pracowników klubu zawszebędzie za mało aby praca była efektywna.

Z założenia miał to być dziennik, w którymchciałem opisać swoją wizytę studyjną w niemieckim Bundestagu, aledzieje się tyle, że jestem już spóźniony o 2 dni  zatemniech będą spostrzeżenia, przemyślenia, impresje  z tejwizyty  Pierwsze wrażenie pierwszego dnia pracy to ogromBundestagu i wspaniałe (rzeczywiście architektoniczniedoskonałe),

Jeżelipotwierdzi się dominacja Obamy będę musiał poważnie porozmawiać zprof. Geremkiem Nie tylko okaże się, że miałem rację tododatkowo nie tylko pierwszy "nie biały" zostanie kandydatem naprezydenta nominowanym przez Partię Demokratyczną, ale duet zClinton jako wiceprezydentem może pokonać kandydata Republikanów ispowodować, że będziemy mieli pierwszego afroamerykanina jakoprezydenta USA Jeżeli to sięsprawdzi to będę żądał od profesora satysfakcji... może być butelkadobrego wina  

To takie polskie, takie swojskie – jeżeli cos dzieje się nie tak lepiej szukać winnych niż zastanowić się nad istotą problemu. Zamiast zastanowić się dlaczego Polki wybierają poród w Schwedt a nie w Szczecinie nasyłamy na matki prokuraturę i każemy tłumaczyć się dlaczego zrobiły to co zrobiły. Co prawda nie uda się już cofnąć czasu, ale może uda się nastraszyć te, które taką możliwość rozważają.

Henryka Teodora Bochniarz (ur. 29 października 1947 w Świebodzinie) - doktor nauk ekonomicznych, od stycznia 1999 prezydent Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych. Prezes firmy NICOM Consulting Sp. z o.o. Od 2006 roku Członek Rady Dyrektorów Fundacji Centrum Twórczości Narodowej.
Ukończyła Wydział Handlu Zagranicznego SGPiS. Jest doktorem ekonomii i certyfikowanym doradcą ds. zarządzania. Stypendystka Fundacji Fulbrighta, wykładowca University of Minnesota (1985-87).